Hoe lekker en leuk je gezondheid in de weg zitten

Een paar dagen geleden dronk ik thee met een vriendin van me bij de plaatselijke bakker. We hadden afgesproken dat ik haar wat achtergrond informatie zou geven over haar aandoening, een vervette lever. In het ziekenhuis hadden ze haar namelijk alleen verteld dat ze niet exact wisten wat de oorzaak van die vervetting was (alcohol was hier namelijk niet in het spel). Het zou wel te maken hebben met haar overgewicht en het daaruit ontstane metabool syndroom (dat is een situatie waarbij iemand teveel buikvet heeft, teveel suiker in zijn bloed, een hoge bloeddruk en hoge cholesterolwaardes). Het advies wat ze kreeg, was bewegen.

Een uurtje zweten
En dat deed mijn vriendin dus al een paar maanden. Drie keer in de week een uurtje zweten bij de plaatselijke sportschool zorgde ervoor dat het metaboolsyndroom aardig terug gedrongen was. In de lever echter was geen verbetering te zien. Sterker nog, ze had er meer last van gekregen. Hij leek wel groter geworden en drukte bovenin tegen haar ribbekast.
Nu ben ik het type, dat als je mij vertelt dat een arts niet weet wat de oorzaak van een ziekte is, ik het een uitdaging vind om dat voor je op te zoeken. Dat leek haar wel wat en dus verzamelde ik relevante informatie op het internet -ik weet inmiddels waar ik betrouwbare informatie kan vinden van goed opgeleide en ervaren mensen.

Maar dan…
Onder het genot van een kop koffie met een overheerlijk door de bakker zelf gemaakt anijskoekje, vertelde ik mijn vriendin de bevindingen van mijn onderzoek. Stoppen met de inname van alle suiker was een must, wilde ze verandering inzetten. Ze schrok er echt van. “Zo’n koekje mag dan niet meer”, stamelde ze. “En een toetje na het eten ook niet meer. En ik drink elke ochtend een paar glazen fruitsap, mogen die nog wel?”, vroeg ze onthutst. Nee die mogen ook niet meer -daar zit ongelooflijk veel toegevoegde suiker in. Ik zei haar dat brood ook een erge boosdoener was omdat een snee brood ongeveer net zoveel suikers levert als een snickers. “Maar dan…” en ze pauzeerde even, “dan is het helemaal niet meer leuk om te eten. Uit eten kan dan sowieso niet meer, een ijsje op een terras of een taartje bij de koffie. En dat zijn nou juist de dingen die ik zo leuk vind!”

Dat kleffe brood
Er zijn nog andere middelen die herstel van haar lever ondersteunen -specifieke supplementen en zorgen dat er meer zuurstof in haar cellen komt- maar de cold turkey methode om van suiker af te kicken is echt de basis. Suiker wordt namelijk net als alcohol direct door de lever omgezet in vet als er een overvloed in het lichaam komt. Ik probeerde haar wat op te vrolijken door te zeggen dat boekweit-, amandel- en kokosmeel wel mochten en dat ze zelf haar brood kon gaan bakken. “Maar ik ben helemaal niet van het koken, laat staan bakken!” Ze klonk nu echt een beetje gedesillusioneerd. Daarom zei ik dat ik een dag eerder had gelezen dat roggebrood ook nog wel zou kunnen omdat het de suikers heel langzaam afgeeft. “Je bedoelt dat kleffe brood? Maar dat vind ik helemaal niet lekker!”

Leuk en lekker zijn dwarsliggers
Een aantal dagen heb ik over haar reactie lopen dubben. Mijn kinderen zeggen ook wel eens dat ze een gerecht niet lekker vinden en dan zeg ik steevast: “Het leven gaat niet alleen over leuk en lekker. Lekker is niet de enige reden waarom je iets eet, je eet ook eten omdat het gezond voor je is.” Maar ja, zeggen is één, doen is iets anders. Nadenkend over mijn vriendin, zag ik het grotere plaatje. Zelfs als we weten dat het beter is om ons eetpatroon te veranderen, krijgen we het vaak niet voor elkaar. Hoe komt dat toch? Volgens mij zijn leuk en lekker daar de dwarsliggers. Dat zijn waarden die we onszelf niet een, twee, drie willen ontzeggen.

Als…. dan hoeft het niet meer
Denk eens even terug aan je jeugd. Wat kreeg je als er feest was? Wat kocht je als je naar de bioscoop ging? Wat nam je mee op schoolreisje? En wat doen wij dan later als we gezelligheid willen creëren, als we een leuke ervaring willen creëren? Dan doen we datgene wat we al altijd deden, we trakteren onszelf op snoep, op suiker, -chips, kaasblokjes, een wijntje, nootjes en zoute stengels horen in hetzelfde rijtje. Gezellig. Toch? De volgende opmerking zal je ook niet onbekend in de oren klinken: “Als ik niet eens meer een wijntje mag drinken, hoeft het voor mij niet meer.” En zo heeft iedereen wel een gerecht of gewoonte die hij daarvoor kan invullen. Maar het gaat niet om dat wijntje te verliezen, het gaat om de gedachte de gezelligheid te verliezen!

Asociaal ongezellig
Gisteren was ik alleen thuis. Ik at in mijn eentje mijn avondeten. Op mijn bord lag het volgende: een hoopje rauwe zuurkool, een gekookte biet in plakken, een hoopje ongekookte taugé, een hoopje gemengde bonen-, linzen- en kikkererwtenspruiten, een hoopje zonnebloempitten vermengd met pompoenpitten en een paar stukken gestoomde broccoli. Als dressing had een ik er een scheut olijfolie over gegoten. Lijkt dit je lekker? Vast niet. Ik vind het ook niet bijzonder lekker. Maar dat is ook niet de reden waarom ik het eet. Ik eet al bijna twee maanden anders dan vroeger, gedreven door mijn beslissing om mezelf te genezen. En ja, ook ik heb daar maanden tegenaan gehikt. Want taart vind ik lekker, chips en patat vind ik lekker. Drop vind ik lekker. Mijn zelfgemaakte noga schuim ijstaart vind ik super lekker. Geen koekje bij de koffie vind ik ongezellig. Geen koffie vind ik nog ongezelliger. Geen wijntje tijdens het eten met vrienden vind ik bijna asociaal ongezellig. Ik ken de gedachtes…

Ontspannende koeien
Na het eten trok ik mijn windstopper aan en ging een eind wandelen tussen de weilanden hier in de buurt. Het zag er dreigend uit. Ik twijfelde even, besloot toch te gaan. Ik had namelijk zowat de hele dag binnen gezeten. Achter mijn PC gewerkt en vervolgens in één ruk een boek gelezen, informatie die ik voor mijn werk nodig had. Vond ik het leuk om te gaan lopen? Niet echt. Ik ging omdat ik wist dat het goed was voor mijn lijf en voor mijn geest tegelijkertijd. Geloof me, striemende hagel en windvlagen maken je hoofd leeg en het zien van koeien die door een weiland richting schuur rennen, helpen je echt om te ontspannen. Ook heel gezond, zoals je vast wel weet.

Voorbij leuk en lekker
Maar wat nou zo leuk was…… De regen hield na een minuut of tien op en de laatste stralen van de dag schenen weer over het land. Ik draaide het bos in en liep op een smal fietspad, geflankeerd door hoge beukenbomen. De donkergroene, natte stammen reikten hoog met erboven een strak blauwe lucht. Ongeveer halverwege ontvouwde zich een weelde van jong, fris, groen blad. En in die zee van ontluikende natuur mengde zich een koor van bosvogels die voor het slapengaan rechtstreeks mijn hart in floten. Was dit lekker? Was dit leuk? Het was veel meer. Het was voeding voor mijn ziel. En tegelijkertijd was het voeding voor mezelf. Ik zag het als een pracht kado. Een kado dat ik alleen mocht ontvangen omdat ik een half uur eerder had gekozen voor mijn gezondheid en ging wandelen.

Advertenties

  1. Hoi Tex,
    Naar aanleiding van onze ontmoeting bij De Driekant in Zutphen afgelopen donderdag ben ik je blog gaan lezen (‘Over mij’ en ‘Hoe lekker en leuk je gezondheid in de weg zitten’). Boeiende onderwerpen, waar ik me ook altijd dingen over afvraag, dus ik zal verder spitten tussen je oudere berichten.
    Je schrijfstijl spreekt me aan, ik zie voor me hoe je de deur uitgaat om uit te waaien en je hoofd leeg te maken; je laat de omgeving op je inwerken en dat nodigt mij als lezer uit om jouw voorbeeld te volgen. Dank je voor deze stimulans.
    En natuurlijk ben ik best wel nieuwsgierig naar de hopelijk gezonde ontwikkelingen van de vervette lever van je vriendin…
    O ja, mooie foto van jou bij je stukje ‘Over mij’. Succes en wie weet, tot ziens.
    Groetjes van Tooske Hinloopen uit Amstelveen

    • Dag Tooske, in tegenstelling tot jou ben ik nog niet toegekomen om op je site te kijken. Ik had nog een lijstje werk weg te werken. Maar je hoort binnenkort van me. Dankjewel voor je feedback. Mooie tijd en wie weet tot ziens!
      Hartegroet, Tex

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: